Yoksul denizimin görünmez dibi
Gönül sahanlığı aşmış benliğimi
Dur esme daha!
Kesme soğuktan çatlamış ellerimi
Meydan kahvesinde yine bir curcuna
Yine kim buğulandırmış, kim demiş sana?
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta