yavaş yavaş uzaklaşıyorum onlardan.
onlardan ve onlara ait olanlardan.
sadakatten kopan bütüncül bir rastlantı gibi,
adım atmaktan çekinmeyenlerin gözlerindeki sevimsiz bir yargı gibi,
ruhumun her parçasına bulaşıyor gözümü kararttıklarım.
kopuyorum her geçen gün onlardan ve
yarattıkları lüzumsuz dünyadan.
parmak uçlarım soğuyor grönland'ın bir soğuk sokak başı gibi.
havada ağır bir yanık kokusu,
boğuyor bütün bu varsanıları var olduğu günden beri,
baştan çıkmanın başa çıkılamaz korkusu!
ve haz.
yaratanlar ve yaratılanlar kopuyor,
kan gibi ve savaş gibi!
yönetenler ve yönetilenler çaresiz
ve huzur.
bir sağanağa terk olunmuş gibi ölüm ve yaşam arzusu,
gözlerde kenetlenen bir güz sanki sağır!
kamaştırıyor acınası güdüleri insanoğlunun,
sonuçsuz bir müsabakada kırılıp duran avaz,
ve yas.
Kayıt Tarihi : 18.11.2023 00:01:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!