Ey ömrüm
Aklımın ermezi, uçsuz bucaksız şehri
Şehrimin göbeği, kendimin yarısı ömrüm
Kelebeklerin kozalaklarında keşfetmedim seni
Seni, senden önceyi, sonrayı
Kamerin gölgesindeki ömrü
Ne bekliyordum senden, bak ne var bende
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta