Ey ömrüm
Aklımın ermezi, uçsuz bucaksız şehri
Şehrimin göbeği, kendimin yarısı ömrüm
Kelebeklerin kozalaklarında keşfetmedim seni
Seni, senden önceyi, sonrayı
Kamerin gölgesindeki ömrü
Ne bekliyordum senden, bak ne var bende
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta