Ne zaman uykuya dalsam,
Kapattığım her kapının arkasında sen kaldın.
Ne zaman sır dolu yastığımın göğsüne baş koyup uyusam,
O kapının arkasından senin çığlıklarına uyanırım.
Halbuki ben, insanlardan gideli yıllar olmuş.
Yürüdüğüm ormanın patika yolu yosun ve küflü mantarlarla kaybolmuş.
Ben o şehirden kurşun yemiş ceylan gibi ormana giderken,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta