Öyle bir varlık yaratmıştı ki Tanrı;
Kanı,ölümü,savaşı,
Getirmişti yarattığı yeryüzüne.
Yaratmanın hediyesi doğurganlığıyla,
Eş verdi yarattığını düzeltmeyi deneyerek.
Olmadı yasalar koydu öfkeyle.
Yasalar kar etmeyince,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Maalesef bazıları hükümranlıklarıyla kendini Nemrut ilan ederek tanrılık taslamaya başlarlar.Kutluyorum ve 10 beğeni puanımı verdim
İnsanın.., gün gelecek kendini kaybedeceğini., insanlıktan uzaklaşacağını ve ne olduğu belli olmayan bir yaratığa dönüşeceğini hesap etmemiş Tanrı...
Anlamı doğru., gerçeği acı ama güzel bir çalışma ...
Kaleminize sağlık sayın Fatma Güven...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta