sen ve sacların ilk bahar yagmurlarında toprak kokan memleketımın o sımsıcak kokususun ve beni hep sürükleyensin. geldigim yere bir nefestir cektigim de alıp götürensin beni doğdugum köyüme. iste sen benim memleketimsin uzaksın yakınsın ama hep özlemimsin hep mecburi ayrılıkların titreyen şarkısısın hep dilimdesin.. benim cocuklugumsun sen benim ilk hatırladıgımsın ılk hayata dokunup tutundugumsun mahsumıyetımsin düse kalka büyüdüğümsün kanattığım dizlerim sin yaramsın sen
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta