sen ve sacların ilk bahar yagmurlarında toprak kokan memleketımın o sımsıcak kokususun ve beni hep sürükleyensin. geldigim yere bir nefestir cektigim de alıp götürensin beni doğdugum köyüme. iste sen benim memleketimsin uzaksın yakınsın ama hep özlemimsin hep mecburi ayrılıkların titreyen şarkısısın hep dilimdesin.. benim cocuklugumsun sen benim ilk hatırladıgımsın ılk hayata dokunup tutundugumsun mahsumıyetımsin düse kalka büyüdüğümsün kanattığım dizlerim sin yaramsın sen
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
