Kendimi ne kadar zorladıysam da elim gidiyor yazmaya. Gönlümü,hislerimi,onca şeyi tutabilmek kolay olmadı. Dışından altın, içine inince değersiz insanlarla denkleştim, hepsini bir kenarı bıraktım. Hayat karşıma dışı gözümde günden güne değerlenen, içi bildim bileli altın olan, kalbine günahsız sırat köprüsünden geçercesine uzanabildiğim birini çıkardı. Köprüyü günahlarla saç telinden ince hale getirmek bir yana gönlünü başka gönüllere yola çıkmış biri olarak görmek üzdü beni. Gönlüne paramparça ulaşmayı göze alan gönlümün karşısına rahat bir yol arayan gönül çıktı. Şunu biliyorum ki hak ettiğimi bulacağım. Sana hakkımı her seferinde helal ederim de gönüllerimiz düşman kalacak.
Tamamını Oku
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta