Mahalleninin yaramaz çocukları gibiyiz kendimizi kandırıyoruz sanal dünyada, akşam ezanlarıyla eve çağırıyor annelerimiz eve girmeden kapı önünde bırakıyoruz çocukluğumuzu, güneşi asıp fortmantoya beyaz saçlarımızı acılarımızı alıp koltuk altlarımıza hücre misali çekiliyoruz odalarımıza, zindan gibi geceye gecenin ta dibine.
Sevmek gibi geliyordu her şey,
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...
Devamını Oku
sevmek gibi gidiyordu kadın
adının anlattığı,canın teni yakmasıydı,
bir bulut evet ama aslolan
bulutun suyu yağmasaydı...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta