Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kafiyeye uysun diye bir de "Zamanın tozu" tabirini uydurmuş şaire hanım. Ne demekse?
Tahkiyesi acıklı Türk filmleri hissini veren bir şiir
Kapalılığı büyülü yapmış şiir
Ama muamma nın çözümü için çok az ipucu var
Rabbim acısına merhemler versin . Sabır diliyorum
yürek yangını ölünceye kadar sürer! ""toprakta közü hiç sönmeyen"" ! kimdir bu? bilmece gibi.yazarın mantık açısı ve görüşü oldukça derin. güzel şiirdi. tebrik ederim. selam size.
Günün şiiri ve şairini tebrik ederim.
Not: 'kabuk' sözcüğü sehven 'kabul' olarak yazılmış.
Kainatta tesadüfe tesadüf edemezsiniz! Zira her şey ezelden Hakim-i mutlak ve Alim-i mutlak ve de Kadir-i mutlak tarafından en ince detaylarına varıncaya kadar hesaplanmış hikmet-i İlahiyeye muvafık bir tarzda kader kitabı dediğimiz levh-i mahfuzda kaydedilmiştir, zamanı geldikçe de tatbikat safhasına konmaktadır ki bunun adına dünya imtihanı deniyor. Ne mutlu bu müthiş sınavı yüzünün akıyla verip ahiret yurdundaki sonsuz saadetlere namzet olanlara.
Herkese hayırlı sınavlar dileriz.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta