İki bin yirmi bir on dört Ekim’de,
Kara bulutları yaydın ey felek.
Aslan yelelimi aldın elimden;
Kucağıma ateş koydun ey felek.
Acı haber dalga dalga yayıldı,
Feryadımı duyan dostlar bayıldı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta