30/06/2004
Sabah oluyor.
Geceleri farkına vardığımız sesler
Birer birer kulaklarımızı terk ediyor.
İlk tren az evvel geçti;
Hava o an alacalı bulacalıydı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




30/06/2004 ....
Doğum günümde yazılmış çok hoş, çok güzel bir şiir..
Anlatımı çok beğendim.. Tebrik ediyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta