Uzak o mavi gökyüzüne bir serçe var,
Hapsolmuş göğüs kafesime.
Dinmiyor hüzünler, yağmurlara rağmen.
Buram buram tütüyorsun,
Kayboluyorsun aşkın ıslak gözlerinde.
Kanat çırpıyor, çırptıkça kanatıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta