Her insanın anlatacak bir hikayesi varsa,
Ve her daim onu anlatmakla geçiyorsa ömürcüğü;
Bu fakirinde kudreti kendinde,
Yaralı bir nefesi var..
Her daim kanamalı,
Ve aşka sevdalı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu şiir gerçekten mükemmel yazılarınızın devamını dilerim
Sevgili Melon Şapka, şiirlerinizi sitede görmek çok sevindirdi beni,kitaplarınız ben de mevcut,yine söylüyorum,iyi bir dost,kristal bir kalp,psikolog,insan gibi insan,bu özelliklerinizi yinelemek istiyorum,Saygı ve sevgilerle
siz yaralı nefesi insan sesinizle ulaştırdınız, korkulu gecelerde karanlığın deminde ışığını kaybedene kandil yaktınız...kandiliniz sönmesin aşkta sevdanız tükenmesin...bir gün iyileşir yaralı nefesiniz saygılarıma
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta