Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yanıyordu sigaram hasretin tütüyordu...
Kahrolası şarkımız çalıyordu eski bir plakta,
Ve de yaralı bir kuş gibi kalakalmak
Hem de kocaman bir şehrin ortasında yapayalnız.
Sanırım biraz da bunlar şair yapıyor insanı.Kutlarım
Çok duygulu...Kutlarım yazan yüreğinizi...İlk tam puan yine Eskişehirden...Saygılar selamlar
Hissedilerek,yaşanarak yazılmış bir gibi yansıyor okuyana.İçten,yalın güzel bir şiir sevgi yüreğinizden hiç eksik olmasın.saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta