Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Karlı dağları aşıp,
Gök kubbeyi dolaşıp,
Zat’ı Hakka ulaşıp,
Bahrine dalmam gerek.
Aşk ateşim azıktır.
Yiyemezsem yazıktır.
Can, cânana aşıktır,
Uğruna yanmam gerek.
O'NUN YAKTIĞI ATEŞ,
TENİ YAKMAZ, ÖZ YAKAR.
O'NA ÂŞIK OLANLAR,
NAZAR ETSE BUZ YAKAR!
eskimeyen eskiler,işte bu sözler yaralı kardeşim.
bunlardan bol bol,müştaklara takdim etmek lazım .tebrikler,selam ve dualar.
Bir çok sözler eskidi,
Yeni söz bulmam gerek.
“secde et yaklaş” dedi,
O’na kul olmam gerek.
Ne güzeldi...tebrikler, saygılar
Ümran Tokmak
yanmak gerek....
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta