Yaralı Kalbim Şiiri - Abdullah Uludağ

Yaralı kalbim, sessizce kanar,
Kimse bilmez içine çöken o ağır kederi.
Geceler uzun, yollar yokuş olur,
Bir adımda bin kez sızlar içimdeki derdi.

Yaralı kalbim, nice söz gördü,
Kimi umut ekti, kimi de rüzgârda savurdu.
Ben her seferinde yeniden inandım,
Sevda dedim, ateşine tekrar yarım kaldım.

Kimse dokunmasın diye sustum,
Kırılgan bir cam parçası gibi sakladım.
Bir tebessümün ardına gizledim acımı,
Oysa sen bilsen nasıl da zor ayakta kalmam.

Yaralı kalbim, yine de pes etmez,
Her darbede biraz daha büyür direnci.
Belki bugün sızlar, belki yarın diner,
Ama bilir: en büyük yarayı bile iyileştirir zamanın eli.