unutuldum sanma sakın yaralı gülüm..
adın nefes gibi ekmek gibi dilimde..
hayatın zorunda çıktınya karşıma..
döndüremedik feleğin çarkını tersine..
olmaz diyemedik ikimizde ayrılığa..
gönlümün ücra köşesinde hala gölgen..
ve bir gül,sulanan pişmanlık gözyaşıyla..



