yüreğimde yaralı kumrunun rumisiyim
morfinli kalakalışların ummi ermesiyim
nasırlı imkansızlıkların sızılı çeşnisiyim
eskimez aşkların, aşk ummanıyım
akıyorum sana
faili meçhul vuslatların vanası dayanmaz sensizliğime
kilitlediğin öçlerin sandığında beni saklamaz gerçekler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta