Yaralı ceylan idim yüzüm güldüren oldun,
Apansız gidişinle ömrüme yasla doldun,
Ağlasam dövünsem boş hayatından kovuldum,
Nasıl gittin bitanem,sensiz yaralı ceylan....
Kıyamezken hiç bana şimdi ise ağlattın,
Gönlüme hançer soktun yaralarım dağlattın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta