Boynu bükük yaşadı garip bahtını
Coşkulu akamadı yaralı ceylan
Aşk denilen kralın zalim tahtını
Bir türlü yıkamadı yaralı ceylan
Gençliğini harcayıp yuva kurmuştu
Mutluluk bekliyorken zaman durmuştu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
