Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Yüreğine tutunup kaldım...
Ağladığımda mendilim olsan,
Güldüğümde kahkaham...
Susadığımda suyum olsan
Beni her sabah öperek uyandırsan...
Ahh sevgili...
İçim öyle bir özlemle çalkalanıyor ki şimdi.
Bu kadar mı aç kalmıştı yüreğim sevmelere.
Biraz sıcaklık görünce açan papatya misali,
Yüreğim de sana açılıverdi çiçek çiçek.
Lakin bahar değildir ki bu sevda iklimi,
Hazandır.
Güneşe hasret bir yağmur damlası gibi
Her gece bulutlara ağlayandır...
...
kutluyorum
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta