Yaşam denen zorlu bir savaşta,
Çıkmışken bu dikenli sarp yolda,
Acılar kuşatmış benliğini…
Örselenmiş, parçalanmış.
Aşk acısını yaşamışken derinden,
Ruhunda onmaz izlerin izi,
Taşınmış boydan boya...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta