Ah bu sonbahar hepimizi yeniyor
Mevsimler burada ne çabuk tükeniyor
Kapıdan sızan rüzgar, istiyor, gidemiyor
Dil yaralı, göz yaralı, kaş yaralı
Papatyalar, güller, hüzünlü lale çekip gitmiş
Umutlar, hayaller, anladım ki bitmiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta