Yaralarına Benzemek

Hiç durmuyor,
düşüncelerim beni yorarak,
sana benzeyerek çoğu an
kaçarmışcasına adeta her bir caddeye,
her bir cam kenarı çiçeğine çarparak yayılıyor semalarına.
Kokuna bulaşmış kıyafetler saklıyorum baş ucumda, değmesin başka duyguların özgünlüğüne hep bana yakın olsun diye,
umarsızca özetliyorum seni bana..
Kendime çizdiğim yolda karşıdan gelen bir kazasın sen bana.
Her hamlesini bildiğim bir oyunda yeni bir hamlesin adeta.
Karalıyorum yine rengarenk tablolarını.
Sana benziyorum git gide kararıyor içim
çünkü gölgene artık daha yakınım.
İçim acıyor,
acıyor bana,
ben olmuş ama sana doyamayışıma,
benzersizliğine.
Başka bir şey ararken bambaşka kop-koyu kana bulanışıma.
Ağlıyor sakallarım nefessiz kalışıma.
Bunaldım gün geçtikçe bunuyorum,
arıyorum,
buluyorum,
kaybı ararken kaybediyorum,
kayboluyorum çünkü yaralarında..