Yaradana Seranat Şiiri - Orhan Gülaçar

Sessizliğin derinliklerinde,
Susmuşun kendi haline...
Hangi sahipsizliğin yüküyle!
Ot bitmez, kervanı geçmez dağlar ne yapsın?
Seyrediyorsun çevreni beklenti gözüyle...
Kainata bak,
Bıkmadan dönüyor sema bir düzen içinde.
Sen bir sevgili olsaydın
Denizler gibi;
Asla yorulmadan, bıkmadan
Rüzgarlara sarılarak,
Dalga sesleriyle tüm aleme,
Her an, her dakika?
Yaradana serenat yapıp,
Sevgini ifade edebilir miydin?
Nefes alışverişin mi sahipsizlik ?
Denizlerden semadan dağlardan farkını söyle ?