...
Utanıyorum bu çağın sorumsuzluğundan
Sönmeyen bir güneş gibi rahmetin YARAB
Susadım bana bir nebze bahşet lütfun"dan
Ruhumda yankılansın merhametin YARAB
Serencamı okunsun şefkatinde vuslatın,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta