Sahipsiz bir kabusun ortasında doğdu bir ışık
Bir tutam geçmiş, bir tutam da hayal eridi
Gizli bir harman sardı dört bir yanını uykumun
Karanlıkta bir yara, bir de bir hatıra belirdi
Kimsesiz bir boşluk doldu içime bir nefeslik
Çığlıklar doğdu dilsiz, gökkubbe ki renksiz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta