Yara sarmak değildi Şiiri - Murat Ülkü

Yara sarmak değildi, niyetim seninle yar,
Seni bir ömür boyu, menzilime yol seçtim.
Eski bir hikâyeyi, silmek uğruna değil,
İstikbal ufkuna sayfayı seninle açtım.

Geceye sustum deyip, başkasına akmadım,
Gözlerimi bir anlık, başka ufka dikmedim.
Dudağıma yalanı, gönle haram sürmedim,
Seni çocuksu saf bir masumiyetle sevdim.

Dünya telaşesini, bir kenara iterek,
Her çağrına "lebbeyk" de, bir can olup gelerek.
Küçücük gülüşünde, bin bir bahar bularak,
En hesapsız, kitapsız en saf halimle sevdim.

Zamanı bölüştürüp, harcamadım ellere,
Gönül hanem içinde, taht kurdum hayallere.
Yorgun argın olsam da, düşmedim dilden dile,
Ben seni kabullenerek her halinle sevdim.

Senin bir tek kelamın, sönmüş narı yakmaya,
Kıyamazdım o anlık, gözlerine bakmaya.
Gerek duymadım asla, sahte tacı takmaya,
Seni yalın bir yürek, dürüstlüğüyle sevdim.

Aldatmadım kendimi, kandırmadım seni hiç,
Bu kutsal sevdada yok, ne bir oyun ne bir güç.
Gönlümde yerin varken, dünyalıklar birer hiç,
Ben seni sonsuzluğa, bir imza gibi sevdim.

"Sebebimsin" diyerek, canıma can eyledim,
Senden gayrı ne varsa, birer birer eledim.
Diz çöküp Mevla'mdan ben, sadece seni diledim,
En mukaddes dualarımın içinde sevdim.

Başkasının adı yok, geçmedi hiç hecemde,
Güneşim sendin benim, gündüzümde gecemde.
Çözülmez bir sığınak, oldun kördüğümümde,
Seni aklın ötesi, bir sadakatle sevdim.

Kırılsa da kanadım, incinse de şu gönlüm,
Sana giden yollarda, feda olsun bu ömrüm.
Sensiz geçen her anı, ziyan bildi şu özüm,
Seni nefesimin o, son durağıyla sevdim.

Garip Murat der ki yar; sözümde hile olmaz,
Gönül sarayımda hiç, senden gayrısı kalmaz.
Saf sevda ekenlerin, yaprağı asla solmaz,
Seni mahşere kadar, sürecek ahitle sevdim.