Yara-dan
Ömrüm geçti, güvenim yok sözüne,
Sükût ile söz söylerim özüne.
Sürme çektim; kara üzüm gözüne,
Göremezsen, al gülü, koY ARADAN.
İçte değil, sevgi senin yüzünde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yürekten kutlar,başarılar dilerim...+10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta