Selâmsız günler bana bugünlerde,
Ne gecesi, ne de sabahı…
Vukuat var sanki de, kaybolmuş gibiler
ve belki de sorgu hâlindeler;
Bana, kalemime ve sayfalarıma yardımcı oldukları için belki…
Sabahı bekleyişime ortak olduğu için geceyi,
güneş ışıklarıyla umutlarımı körüklediği için sabahı mahkum mu ettiler yoksa?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta