Yara Şiiri - Phobos Demios

Dünya sızısının da kıyısından yakalamışım.
Derince bir yara değildir bendeki.
Bir sıyrık, bir kâğıt kesiği.
Hep sinir uçlarıma dokunur,
Oradan yakalar beni.
Ne kendimi tanımlayabilirim ne acımı ispat edebilirim
ve gıdıklanır gibi, hayasızca da bir zevk alırım acı çekiyor olmaktan.
Bu yarayı sarsak, çok şey?
Pek küçük.
Sarmasak, yazık.
Ah, biz bu yarayla ne yapsak?