Bu cümlelerimdeki keskinliğin kokusu
Bu derin bakışlarımdaki sessizlik
Sadece hayallerime gidiyor her yolu
Varolandan uzak
Hala çok yeni bu yara içimde
Kabuk bağlamaya yüz tutmuş bir ayrılığın öyküsü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta