Yüzümü kanla yıkayan,
düşmana gülümseyen dostumdu beni kana bulayan.
İki elim kan olsa bile gideceğim dosttu beni yaralayan.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




İnsanı kahrettiren dosttan gelen ihanetle düşmandan gelen merhamet değilmidir.
Güzel bir betimleme.
Şiirinizi beğeni ile okudum.
Nice şiirlere...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta