4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Tüm insanlarla birlikte yürüdüğüm bu yolda
Onlar büyüdü ben ufacık kaldım.
Hepsi öyle uzaklara gitti ben kaldım.
Herşeyi alıp gittiler, ne gök ne deniz kaldı
Bir daha iyi bir yağmur da yağmaz buralarda.
Benim içimde çok beklemiş bir yara kaldı
Çok eski bir yara kanar durur.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta