Geçmeyen yaralarım var benim,
Kaşınırsa iyileşir diyorlar.
Kaşıdıkça kanıyan, kanadıkça büyüyen,
Sesine muhtacliğım içimdeki yetimleri savunurken,
Bitti bende;
Bu dünya' ya inanç...
Ve ben yine kapına geldim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta