Yar Yarası Şiiri - Yorumlar

Can Cancağızım… Sevdiğim Gönül bağım İçimde büyüttüğüm fidana duran Ve şimdilerde meyvesi azap olan yârim. Sen sanır mısın ki unuttum seni? Her hali gözümde an be an canlanan, andıkça içimde bir yerleri kanatan. Ve her gün tekrardan kanayan yârim. Yâr yarası… Gönül ağrısı sevdiğim. Yaram sensin, derman sensin, can sensin. İçinde sen olan ızdıraba eyvallahım var Lakin insaf sevdiğim En çok acıtan, en fazla kanayan, en fazla kanatan… Neden hep sen, Ve neden bu aşkta en çok acıyan ben, acıtan sen?