Dertlerim kat kat birikmiş yüregime
Esen bir rüzgar bekliyorum dagıtsın diye
Yüregimi yangınlar sarmış her yandan
Gözyaşlarımla yağmuru bekliyorum söndürsün diye
Karanlıklar bogupdurmakta her an beni
Sabah güneşlerini aydınlıklar için bekliyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta