Neyleyeyim sensiz şehirlerde gezmeyi
Neyleyeyim sensiz güneşin doğuşunu seyretmeyi
Nisan yağmurlarında sensiz ıslanmayı neyleyeyim
Ellerin tuttuğum yar sen olamayınca
Bahçemde ki çiçekleri koparamam
Güller dalın ğülüçükler atıyor tebessümle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta