İnsan bazen dar kalıplar halinde
kendi dünyasında boşluktadır.
Oysa ufkun sonsuzluğu,
yaradılışın üstün rahmaniyeti ile nice
ala'nur vahyeder Allah insana kalpten.
Orada hüzün; a'na,zamana, mekana, alana
sığar mı hiç?
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta