Yar Kapısında Şiiri - Özdemir Koca

Ayakların altında Cennet kurulmuş,
Mahur gözlüm alem sana kurulmuş,
Dillerin Cennette derler ki Narmış,
Oysa ateştir benim sinemde Dillerin.

Sarı saçlarını dağıt da ver yellere,
Bir gülmen bal olur yanan sineme,
Bana süt beyazmış Dünya da deme,
Sütten de beyazdır senin o tenin.

Tuba ağacından inen dallar varmış,
Cennette goncadan Güller de varmış,
Derler Cennet ehli sevdadan yananlarmış,
Cennette Cehennem de benim bedenim.

Ey' Huriden huri sevdiğim didar yar,
Kaşları beynimde Keman olan yar,
Gözlerin bir Ceylandan almış rengini,
Nasıl nerden çizsin seni Kalem yar.

Derler ki bu yar Huri midir Cennette,
Firdevs de mi gezer yoksa İrem de,
Varmıdır birazcık merhamet sende,
Yarama her gün dert viran olan yar.

Özdemir der meğer yanmakta buymuş,
Sevgi dedikleri böyle b.ktan duyguymuş,
Cehennem de buymuş Cennette buymuş,
Varlığı varlığıma tıpta Verem olan yar.