Afak-ı tar ile dolu a'mak-ı amal'im
Amenna asr-ı faziletin,sesi soluğu kesilmiş
Dil-nişin karanlikta ecram-nepeyda
Düş-i ıztırarda gaddar-ı efser
Hayal-i şeb-gert kan içinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok ağır bir şiir ama muhteşem ötesi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta