Sen olsaydın şu gelen kara trende
Masmavi olurdu gökyüzü gözlerin gibi
Ah bavulunla inseydin bizim durakta
Gözlerim parlar mercan olurdu,
Ellerinden mendil düşse, içinde lokum
Söyle güzelim mendili sen mi doldurdun
Aslında tren geçmez bu duraktan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta