Yar diye diye Şiiri - Güli Canan

Mürekkep tükendi, kelâm yoruldu,
Gönül aynasına hasret vuruldu.
Ayrılık bâdesi sunuldu bize,
İçerim derinden, yâr diye diye...

Yâr diye diye, yâr diye diye...

Gönül kuşu uçmaz oldu dalından,
Dünya bağı çözüldü bu gönülden,
Bir katre içsem o vuslat balından,
Gam kalmaz içimde, yâr diye diye...

Yâr diye diye, yâr diye diye...

Cümle âlem sussa, gönül söylenir,
Aşkın ateşinde benlik erir.
Senden gelen dert derman olur,
Teslimim kapında, yâr diye diye...

Yâr diye diye, yâr diye diye...

Kapında bir kulum, al beni yâre,
Sensiz bu gönlüm düşer hep zâre.
Bir nazarın yeter derde çare
Canım feda olsun, yâr diye diye...