Gönül yine efkârlı, yine dertlenir,
Hep onu çağırır, ona seslenir.
Dertli gönül beni, yakar kavurur,
Dilden ebkem kesilir yar diye diye.
Tutulmuş bir kere gönül sevgiye,
Efkâr bastığında döner deliye.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta