Matemi sineme saplı
sarmışken yüreğimi yangını.
Sal beni,
esaretin dağlar yaramı.
Sırrıyla sürgün misali,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir insan, aynı zamanda ortak bir Dost vasıtası ile uğradım sayfanıza ve biribirinden güzel şiirlerinizi haz alarak, etkilenerek okudum. Yürekten kutluyor, özel listeme ekliyor, her şeyin her zaman güzel gönlünüzce olmasını diliyorum. Fırsat buldukça bu güzel sayfaya uğrayacağım. Saygılarımla. 10 puan
Kutlarım yürekten duygunuzu..
Sevgi ve saygımla efendim.....
bu minicik şiir benim de duygularımı yansıtıyor... çok hoş
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta