Sensin ey yâr, sensin...
Yâr sensin, düştüğüm yer sensin.
Ses sensin, kulağıma fısıldayan sensin.
Dipsiz denizlerde inci sensin.
Üçün ikincisi sensin.
Çölde su sensin, kışta bahar sensin.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta