Ne mekan ne diyar.
Uzak arşa giden yâr
Kokan gül çiçekleri.
Selam ver güzel yâr
Kokun hâla üzerim'de.
Saçın'nın teli omzum'da.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"Arş" , Allah'ın kainatın üstüne kurup üzerine kurulduğu ve sekiz meleğin taşıdır bi-misal tahtının adıdır Karkın bey.
"Aşk" , "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da; sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisine payandalık yapan ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dileriz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta