Ey ruh-i revan olan, ahu gözlü yâr!
Yetmez mi çektirdiğin bu kadar efkâr.
Dili bülbül, sözleri zehr ile hâr.
Bitsin artık, çekilmiyor bu derd ile zâr.
Hem söylerim kitab-ı aşkın hicran babını.
Hem dinlerim sanat-ı meşkin hazin faslını.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta